Prowadzisz transporter przez sektory ku Rubieżowi. Fala jest tuż za tobą i nie zatrzymuje się, więc ty też nie możesz.

Walka toczy się w czasie rzeczywistym i zatrzymuje po wciśnięciu pauzy. Zasilania mało: dwa słupki w osłonach to jedna warstwa, a ta warstwa ubywa z twoich dział. Pożar rozprzestrzenia się z pomieszczenia do pomieszczenia, wyłom wypuszcza powietrze, a załoga uczy się w pracy.

Sektor toczy własną wojnę: Korporacja i Wolni przejmują latarnie od siebie nawzajem bez ciebie. Gdzie stoi front, ustala cenę ładunku, kto spotka cię w ciemności i czy patrol w ogóle z tobą porozmawia.

Garstka kolonistów na planecie na krawędzi Fali. Zadanie: wytrzymać i wznieść latarnię skokową, zanim Fala pokryje planetę. Wtedy kurier zabierze ludzi na następną.

Nie sterujesz ludźmi pojedynczo. Oznaczasz, co kopać, co ścinać, na co polować i co budować, a koloniści sami podejmują pracę, jedzą, śpią i męczą się. W nocy wychodzą stworzenia z ciemności. Prognoza mówi, ile ich i skąd; o zmierzchu ludzie sami udają się do schronienia i uderzają stworzenia przez drzwi. Z orbity kurier pomaga ładunkiem i ogniem.

Przebieg to trzy planety po 45–90 minut każda, każda ostrzejsza od poprzedniej. Możesz też zostać na jednej planecie bez Fali i bez latarni i kopać oraz budować tak długo, jak chcesz.

Planeta, którą Fala już wymazała: drogi, gaje, ludzi, pamięć o nich. Zostały latarnia i strażnik, który krąży wokół niej w pętli.

Strażnik idzie i walczy sam. Ty jesteś jego pamięcią: kładziesz na pustkę karty miejsc, które pamięta. Miejsca dają zdrowie, leczenie i zasoby, ale rodzą stworzenia, a ze stworzeń wypadają przedmioty i nowe karty. Z każdą pętlą świat staje się bardziej wrogi. Gdy przypomnienie się zapełni, do latarni przychodzi zwiastun Fali. Wycofać się do obozu można przy latarni — z całym łupem, albo po drodze — z częścią.

Między ekspedycjami jest obóz: budynki, klasy, talia, ludzie i towarzysz. Pięć rozdziałów, czterech strażników, 29 kart miejsc, prawa pętli, mutacje i zestawy przedmiotów w późnej grze.

Stacja-arka. Jej SI, Nadzorca, zbudował labirynt-próbę i siedzi w jego sercu. Ty jesteś wadliwym SI z tłumem ludzi.

Ludzi trzeba karmić. Przedmiot w czyichś rękach to ich klasa: daj tarczę, a będą trzymać linię, daj apteczkę, a będą leczyć. Ty wybierasz drogę przez pokoje każdego poziomu; walka toczy się sama, a ty wydajesz w niej jeden lub dwa rozkazy. Przy ołtarzach Nadzorca proponuje układy, na rynku jest jedzenie i sprzęt.

Cztery poziomy. Strażnik trzeciego to sam Nadzorca. Za nim rozwidlenie na poziom IV: Hala Maszyn lub Reaktor Fali, każdy z własnym strażnikiem rdzenia; zwycięstwo leży dalej.

Uciekający sgustek Fali pożera ludzi i sprzęt Nadzorcy, rośnie, mutuje i pełznie piętro po piętrze w jego stronę.

Możesz połknąć każdego, kto jest mniejszy od ciebie lub ranny; oznacza ich zielona strzałka. Przedmioty na podłodze stają się organami, a dwa takie same łączą się w jeden silniejszy. Strażnicy strzelają, miotacze płomieni palą, drony i wieżyczki nigdy nie śpią. Strzelec najpierw celuje: czerwona linia pokazuje się wcześnie, więc zejdź z niej lub rzuć się w bok. Każde piętro ma pięć pokoi i bossa, im głębiej, tym twardszy. Siedem pięter laboratorium, a na końcu Nadzorca.

Między przebiegami jest kadź: pamięć, ulepszenia, formy skrzepu, dziennik wszystkich zjedzonych z imienia, zakłady i przebieg dnia.

Kropla Skrzepu siedzi na krawędzi ekranu lub zakładki i klapie łapką po występie przy każdym naciśnięciu klawisza i kliknięciu. Póki jest otwarta, gromadzą się skrzynie.

W skrzyniach — czapki, wyglądy, tła i iskry dotknięć o różnej rzadkości. Duplikaty zamieniają się w iskry, a za iskry w Handlu kupuje się to, czego brakuje. Kropla zasypia, gdy odchodzisz, i budzi się, gdy wracasz.

Trzy godziny po Fali latarnia stacji Węzeł-7 zgasła. Miasteczko przy doku towarowym ewakuowano według listy — twojego nazwiska na niej nie ma.

Miasteczko jest otwarte: sklep, apteka, poczta, garaż, podstacja, warsztat, magazyn, stacja. Niezapaleni — była załoga — chodzą starymi trasami i idą w stronę światła i hałasu. Znajdź trzy części latarni, weź kartę dostępu od zwiastuna i podnieś latarnię — lub uruchom generator w strażnicy i zostań.

Wczesna wersja 0.3: wiele rzeczy wciąż się zmienia.

Osada Odpady żyje przy martwej latarni. Górnik schodzi po kamień światła — serce żyły na samym dnie, za sześcioma warstwami.

Lampa gaśnie, a torba robi się ciężka; na górze sklepy kupują rudę i sprzedają wiertło, hak, ładunki wybuchowe oraz plecak odrzutowy, które otwierają nowe ścieżki. Kolos czeka na dnie.

Wczesna wersja: wiele rzeczy wciąż się zmienia.

Stacja Odcięcie przy martwej latarni. Korporacja wystawiła zostającym rachunek za miejsce w ostatnim promie, a jedyne źródło złomu to automat losujący — stary sprzęt załogi.

Obracaj bębny, przytrzymuj i przesuwaj je, przenoś łup do kasy. Trzy Ciszę naraz — i automat losuje: ktoś z załogi znika na zawsze. Osiem zmian, dwa wyjścia: odlecieć z długiem lub zostać i zapalić latarnię.

Wczesna wersja 0.2; dostępna w języku angielskim, rosyjskim i dziesięciu innych.